Η Κλωθώ, η Λάχεση, και η Άτροπος ήλθαν να ευλογήσουν και να δώσουν τα δώρα τους στο νεογέννητο.
Στη γέννηση του παιδιού οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι εκτός από την θεά Ειλειθυία, παρευρίσκονται ακόμη τρεις θεές, απρόσκλητες, αλλά πάντα ήταν παρούσες σε κάθε τοκετό.
Η Κλωθώ με το αδράχτι της έφτιαχνε το νήμα της ζωής στο νεογέννητο.
Η Λάχεση με το σφαιρικό ωροσκόπιο της άπλωνε πάνω σ’αυτό τις τύχες της ζωής του νεογέννητου.
Η Άτροπος με τον πάπυρο του πεπρωμένου καθόριζε τη λήξη της ζωής του παιδιού.
Στη θεογονία του Ησίοδου αναφέρεται ότι η Κλωθώ ήταν η υφάντρα της τύχης.
Η Λάχεση προέρχεται από το ρήμα λαγχάνω, που όριζε τα συμβάντα του βίου.
Άτροπος από το επίθετο, άκαμπτος, αναπότρεπτος, αμετάβλητος, να κόβει το νήμα της ζωής και να ορίζει τον θάνατο.
Μετά άφηναν όλοι το νεογέννητο και την μητέρα του να ηρεμήσουν και έκαναν την αναγγελία του γεγονότος στον κόσμο που περίμενε έξω.
Αν ήταν αγόρι κρεμούσαν ένα κλαδί ελιάς στην θύρα του σπιτιού, ενώ αν ήταν κορίτσι μια μάλλινη πολύχρωμη κορδέλα, για να κάνει και αυτό, πολλά παιδιά.
Τα έθιμα της αρχαίας Ελλάδας είναι από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο